Podignuta je 1909. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Evgenije Letica.
Hramovna slava - Uspenje presvete Bogorodice 28. avgusta
Saborni dani : Velika Gospojina 28. avgust, Petrovdan 12. juli, Usjekovanje glave Sv. Jovana Krstitelja 11. septembar.

Podignuta je 2001. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Nikolaj Mrća.
Hramovna slava - Vaznesenje Gospodnje - Spasovdan
Saborni dani : Spasovdan, druga nedjelja u septembru (uspomena na dan osvećenja).

Zemljište za hram Vaznesenja Gospodnjeg u Podgrabu dala je opština Pale. Po dobijanju dozvole 1997. godine, za gradnju hrama izabran je građevinski odbor od 15 članova na čijem je čelu protojerej Jeremija Starovlah. Osvećenje i postavljanje krsta u porti izvršio je mitropolit Nikolaj 8. novembra 1997. a osvećenje temelja posle Sv. Liturgije na Duhovski ponedeljak 8. juna 1998. godine. Projektnu dokumentaciju izradio je projektni biro „Studio” iz Beograda. Hram je u srpsko-vizantijskom stilu 17x8 metara. Pošto je hram ozidan i pokriven bakarnim limom mitropolit Nikolaj je na Spasovdan 20. maja 1999. godine osvetio krstove. To je bio prvi saborni dan kod crkve u Podgrabu. Crkva je osvećena na Dan srpskih svetitelja 9. septembra 2001. godine. Čin osvećenja izvršili su mitropolit Dabrobosanski Nikolaj i episkopi: Mileševski Filaret, Zahumsko-Hercegovački Grigorije i Budimljansko-Nikšićki Joanikije uz sasluženje više svještenika i đakona. Kumovi crkve su bili Ranko i Suzana Cicović iz Podgraba.

Podignuta je 1933. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Petar Zimonjić.
Saborni dan : Ilindan 2. avgusta.

Najstariji podatak o mokranjskoj parohiji datira iz 1868. godine. Parohija se prostire od Mokrog desno na istok preko Romanije, pa do sela Dikalja, gdje se graniči sa parohijom sokolačkom, na zapadu se graniči sa predgrađem Sarajeva, na jug se prostire do sela Rakovca, gdje se graniči sa paljanskom parohijom, na sjeveru se graniči sa nišićkom parohijom. Mokranjsku parohiju sačinjavaju sljedeća sela: Hreša, Njemanica, Vučija Luka, Mrazovac, Brezovice, Bjelogorci, Rogoušići, Gornje i Donje Sinjevo, Sumbulovac, Mokro, Romanija, Jelovci, Prutine, Podgradac, Kračule, Kadino Selo i Kostreša.

Gradnja crkve Uspenja Presvete Bogorodice u Mokrom počela je 1928. godine. Crkva je završena 1933. godine, kada je osvetio mitropolit Petar (Zimonjić). Građevinske radove je izveo preduzetnik Ivan Pregelj iz Sarajeva. Ikonostas i ikone je uradio Roman Petrović, akademski slikar iz Sarajeva. Za vrijeme Drugog svjetskog rata hram je dosta oštećen. Opravke na hramu su vršene 1972. i 1985. godine.

Parohijski dom je sagrađen 1895. godine. Srušili su ga komunisti 1948. godine.

Mokranjska parohija ima još dva hrama: u mjestu Vučija Luka posvećen Sv. Pantelejmonu i na Ravnoj Romaniji posvećen Sv. velikomučeniku Georgiju.

Do sada su poznati sljedeći mokranjski parosi: Kosta Novaković 1868-1899; Đorđe Stajić 1899-1914; od 1914. do 1918. godine parohiju su opsluživali sarajevski parosi: Ljubomir Nikolić, Luka Čupić, Milan Lalić i Simo Begović, paroh paljanski. Zatim slijede sveštenici: Risto Eranović 1919-1934; Rastislav Stajić 1934-1941. i 1945-1965. Od smrti svještenika Rastislava Stajića pa do 1966. godine parohiju je opsluživao Vladimir Šoljević, paroh sarajevski. Zatim, Milorad Novaković 1966-1973; Đorđe Ilić 1973-1979; Milojko Drobnjak 1979. Godine 1994. osnovana je druga mokranjska parohija na koju je postavljen za paroha Niko Mojsilović.

Podignuta je 1908. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Evgenije.
Hramovna slava - Petrovdan 12. juli.
Saborni dani : Petrovdan, Vozdviženje časnog krsta - Krstovdan 27. septembra.

Hram Sv. Apostola Petra i Pavla u Prači je sagrađen 1908. godine. Poslije Dejtonskog sporazuma ostao je u Federaciji BiH. Pri ovom hramu su služili sledeći sveštenici: Dimitrije Jevđević 1908-1936; Josif Bogdanović 1936-1941; monah Varnava Nastić do 1947; Milivoje Mandić 1947-1953; Vasilj Tunguz (opsluživao) 1953-1969; Đorđe Ilić 1969-1973; Jeremija Starovlah 1973-1978; Miomir Zekić 1978-1989; Niko Mojsilović 1989-1995; Dragan Matić 1995-1996. i Jeremija Starovlah 1996.

Podignuta je 1943. godine, a porušena 1955. godine. Gradnja je ponovo započeta 1993. godine, a hram je osvećen 1996. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Nikolaj.
Saborni dan : nedjelja po Ilindanu.

Hram Sv. proroka Ilije na Lukama – Trebević, sagrađen je 1943. godine i pripada paljanskoj parohiji. Hram je podigao komandant Trebevićkog odreda Šćepan Lučić i vojni svještenik Novak Stanojević, koji je ovaj hram osvetio po blagoslovu mitropolita Dabrobosanskog Nektarija. Odlukom Oblasnog odbora Komunističke partije za grad Sarajevo hram je srušen 1955. godine.

Na mjestu gde je bila crkva blagoslovom mitropolita Nikolaja 1993. godine započeta je gradnja crkve brvnare po projektu Predraga Peđe Ristića, arhitekte iz Beograda. Crkva je završena 1996. godine. Osvetio je iste godine 4. avgusta mitropolit Nikolaj. Zasluge za podizanje ove crkve pripadaju svješteniku Miomiru Zekiću i vijernicima trebevićkog kraja. Godine 1999. u porti crkve sagrađena je sala za narod. U hramu se služi 12 puta godišnje, a saborni dan je prva nedelja po Sv. Iliji.

Pripada mokranjskoj parohiji. Najstariji podatak o mokranjskoj parohiji datira iz 1868. godine. Parohija se prostire od Mokrog desno na istok preko Romanije, pa do sela Dikalja, gdje se graniči sa parohijom sokolačkom, na zapadu se graniči sa predgrađem Sarajeva, na jug se prostire do sela Rakovca, gdje se graniči sa paljanskom parohijom, na sjeveru se graniči sa nišićkom parohijom. Mokranjsku parohiju sačinjavaju sljedeća sela: Hreša, Njemanica, Vučija Luka, Mrazovac, Brezovice, Bjelogorci, Rogoušići, Gornje i Donje Sinjevo, Sumbulovac, Mokro, Romanija, Jelovci, Prutine, Podgradac, Kračule, Kadino Selo i Kostreša.

Manastir Svetog velikomučenika Georgija na Ravnoj Romaniji - Sokolica

Hram je osvećen u avgustu 2002. godine, tri godine kasnije crkva je proglašena manastorom i dobila je ime Sokolica.

Zidovi Manastira Svetog velikomučenika Georgija obloženi su spomen pločama na kojima su uklesana imena blizu četiri hiljade boraca iz opština sarajevsko-romanijskog regiona koji su poginuli u otadžbinskom ratu.

Crkva Sv. Josipa na Palama sagrađena je 1911. godine, a župa je na Palama osnovana je 1925. godine. Crkva je izgrađena u planinskom stilu, isključivo od drveta, tako da predstavlja jedinu drvenu crkvu u Vrhbosanskoj nadbiskupiji. Ova je crkva pod zaštitom državnog Povjerenstva za zaštitu spomenika. Svojim stilom odlično se uklapa u planinsko područje za zimsku rekreaciju i sportove. Crkvu su inače sagradili austrijski inženjeri za svoje vjerske potrebe, da bi kasnije, povećanjem broja katoličkog stanovništva, bila središte katolika Romanije. Graditeljska cjelina katoličke crkve na Palama smještena je u samom središtu naselja, u tzv. Staroj čaršiji ili Malim Palama. Pristup crkvi je sa sjeveroistočne strane. Glavna osovina crkve usmjerena je sjeveroistok-jugozapad, s ulazom na sjeveroistočnoj strani. Ova se crkva izdvaja svojim građevinskim karakteristikama od crkava brvnara pravoslavne provenijencije, kao i od crkava brvnara katoličke provenijencije na području Hrvatske. Uz crkvu je sagrađen i župni dvor.

U ovoj župi slavi se misa nedjeljom i blagdanima, a posebno se svečano slavi blagdan sv. Josipa Radnika, 1. svibnja, kada sarajevski vjernici imaju priliku za ugodan prvosvibanjski izlet. Nedaleko od župne crkve na Kalovitim brdima nalazi se imanje sestara Kćeri Božje ljubavi gdje su četnici 1941. godine spalili samostan, a pet sestara, poznatije kao Drinske mučenice, odveli i potom mučki ubili. One su prije Drugog svjetskog rata prosvjetno, socijalno i karitativno djelovale u ovom mjestu i ovoj župi. Sestre Kćeri Božje ljubavi na poziv nadbiskupa dr. Josipa Stadlera u Sarajevo je 1882. godine osobno dovela utemeljiteljica Družbe Franciska Lechner. One su 1911. otvorile na Palama nedaleko od Sarajeva samostan Marijin dom. Prvo zamišljen kao oaza za oporavak bolesnih sestara i nastavnica iz Zavoda sv. Josipa u Sarajevu, Marijin je dom postao poznat po dobrim djelima prema svima koji su pokucali na vrata, posebno prema susjedima pravoslavcima, zbog čega je prozvan "gostinjcem siromaha". Katoličkih porodica na Palama danas ima oko 30, ali su većina u mješovitim brakovima. Samih katolika na Palama ima 65.