Podignuta je 1909. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Evgenije Letica.
Hramovna slava - Uspenje presvete Bogorodice 28. avgusta
Saborni dani : Velika Gospojina 28. avgust, Petrovdan 12. juli, Usjekovanje glave Sv. Jovana Krstitelja 11. septembar.

Podignuta je 2001. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Nikolaj Mrća.
Hramovna slava - Vaznesenje Gospodnje - Spasovdan
Saborni dani : Spasovdan, druga nedjelja u septembru (uspomena na dan osvećenja).

Podignuta je 1933. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Petar Zimonjić.
Saborni dan : Ilindan 2. avgusta.

Najstariji podatak o mokranjskoj parohiji datira iz 1868. godine. Parohija se prostire od Mokrog desno na istok preko Romanije, pa do sela Dikalja, gdje se graniči sa parohijom sokolačkom, na zapadu se graniči sa predgrađem Sarajeva, na jug se prostire do sela Rakovca, gdje se graniči sa paljanskom parohijom, na sjeveru se graniči sa nišićkom parohijom. Mokranjsku parohiju sačinjavaju sljedeća sela: Hreša, Njemanica, Vučija Luka, Mrazovac, Brezovice, Bjelogorci, Rogoušići, Gornje i Donje Sinjevo, Sumbulovac, Mokro, Romanija, Jelovci, Prutine, Podgradac, Kračule, Kadino Selo i Kostreša.

Podignuta je 1908. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Evgenije.
Hramovna slava - Petrovdan 12. juli.
Saborni dani : Petrovdan, Vozdviženje časnog krsta - Krstovdan 27. septembra.

Hram Sv. Apostola Petra i Pavla u Prači je sagrađen 1908. godine. Poslije Dejtonskog sporazuma ostao je u Federaciji BiH. Pri ovom hramu su služili sledeći sveštenici: Dimitrije Jevđević 1908-1936; Josif Bogdanović 1936-1941; monah Varnava Nastić do 1947; Milivoje Mandić 1947-1953; Vasilj Tunguz (opsluživao) 1953-1969; Đorđe Ilić 1969-1973; Jeremija Starovlah 1973-1978; Miomir Zekić 1978-1989; Niko Mojsilović 1989-1995; Dragan Matić 1995-1996. i Jeremija Starovlah 1996.

Podignuta je 1943. godine, a porušena 1955. godine. Gradnja je ponovo započeta 1993. godine, a hram je osvećen 1996. godine. Osvećenje je izvršio Mitropolit Nikolaj.
Saborni dan : nedjelja po Ilindanu.

Hram Sv. proroka Ilije na Lukama – Trebević, sagrađen je 1943. godine i pripada paljanskoj parohiji. Hram je podigao komandant Trebevićkog odreda Šćepan Lučić i vojni svještenik Novak Stanojević, koji je ovaj hram osvetio po blagoslovu mitropolita Dabrobosanskog Nektarija. Odlukom Oblasnog odbora Komunističke partije za grad Sarajevo hram je srušen 1955. godine.

Pripada mokranjskoj parohiji. Najstariji podatak o mokranjskoj parohiji datira iz 1868. godine. Parohija se prostire od Mokrog desno na istok preko Romanije, pa do sela Dikalja, gdje se graniči sa parohijom sokolačkom, na zapadu se graniči sa predgrađem Sarajeva, na jug se prostire do sela Rakovca, gdje se graniči sa paljanskom parohijom, na sjeveru se graniči sa nišićkom parohijom. Mokranjsku parohiju sačinjavaju sljedeća sela: Hreša, Njemanica, Vučija Luka, Mrazovac, Brezovice, Bjelogorci, Rogoušići, Gornje i Donje Sinjevo, Sumbulovac, Mokro, Romanija, Jelovci, Prutine, Podgradac, Kračule, Kadino Selo i Kostreša.

Manastir Svetog velikomučenika Georgija na Ravnoj Romaniji - Sokolica

Hram je osvećen u avgustu 2002. godine, tri godine kasnije crkva je proglašena manastorom i dobila je ime Sokolica.

Zidovi Manastira Svetog velikomučenika Georgija obloženi su spomen pločama na kojima su uklesana imena blizu četiri hiljade boraca iz opština sarajevsko-romanijskog regiona koji su poginuli u otadžbinskom ratu.

Crkva Sv. Josipa na Palama sagrađena je 1911. godine, a župa je na Palama osnovana je 1925. godine. Crkva je izgrađena u planinskom stilu, isključivo od drveta, tako da predstavlja jedinu drvenu crkvu u Vrhbosanskoj nadbiskupiji. Ova je crkva pod zaštitom državnog Povjerenstva za zaštitu spomenika. Svojim stilom odlično se uklapa u planinsko područje za zimsku rekreaciju i sportove. Crkvu su inače sagradili austrijski inženjeri za svoje vjerske potrebe, da bi kasnije, povećanjem broja katoličkog stanovništva, bila središte katolika Romanije. Graditeljska cjelina katoličke crkve na Palama smještena je u samom središtu naselja, u tzv. Staroj čaršiji ili Malim Palama. Pristup crkvi je sa sjeveroistočne strane. Glavna osovina crkve usmjerena je sjeveroistok-jugozapad, s ulazom na sjeveroistočnoj strani. Ova se crkva izdvaja svojim građevinskim karakteristikama od crkava brvnara pravoslavne provenijencije, kao i od crkava brvnara katoličke provenijencije na području Hrvatske. Uz crkvu je sagrađen i župni dvor.